χαριστική βολή

Το σύννεφο

σπρωγμένο απ΄  τον αέρα

δέχτηκε  τη χαριστική βολή:

σκόνταψε στη μύτη του βουνού.

Κι  εκείνο

συνέτριψε την  ύπαρξή του

αναλύοντάς την

σ’ αναρίθμητα

ανάερα

μικρά

δαντελένια

ή  -απλώς- απροσδιόριστα

τμήματα αχλύος.

Μενέλαος

Το μόνο που λαχταρούσα

τα χρόνια της προδοσίας της

ήταν να ξεπλύνω στο αίμα της

την περηφάνια μου,

να δικαιώσω τα νεκρά κορμιά των θαλερών συντρόφων.

Δεν κοίταξα τα μάτια της,

απέφυγα τo χέρι της ν’ αγγίξω.

Μέχρι που εκείνη γύμνωσε το στήθος …

Ελένη

Η εκούσια απαγωγή της Ελένης από τον Οδυσσέα, 

Εγγονόπουλος

Η ίδια μυρουδιά του σώματος

που ήθελα να ξεχάσω

φεύγοντας στην Τροία∙

η  ίδια λακκούβα στο στρώμα

στην αριστερή μεριά της κλίνης,

δίπλα σ' εκείνη που έχει μείνει στην καρδιά.

Γεννήθηκα με μια κατάρα,

τ΄όνομά μου∙

Ἑλένη, 

ἕλεναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις.

Μα  απ΄όλα πιο πολύ με νοιάζει

που- τώρα πια-  κατέστρεψα
του ονείρου το δικαίωμα.

Ο νεκρός μινώταυρος

Η μοίρα

είχε φορέσει στον ανθρώπινο  λαιμό μου το κτήνος

βάζοντας στη θέση του μυαλού ένα θεριό,

στη θέση της καρδιάς το σκοτάδι των μπερδεμένων διαδρόμων.

Κυκλοφορούσα  χωρίς μίτο

στις σκοτεινές αίθουσες του λαβύρινθου

ουρλιάζοντας στο υπόγειο χάος.

Κάθε φορά που έφτανε στα ρουθούνια μου

η μυρουδιά των τρυφερών κορμιών

ήταν μαρτύριο για  την καρδιά μου

να τιθασεύει το ζώο της κεφαλής.

Κι όταν το κατάφερνε,

περίμενα ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα τρυφερά πρόσωπα,

ένα άγγιγμα να δει τη μοναξιά μου.

Μα εκείνοι δεν μπορούσαν να δουν  

πέρα από  την αηδία και το φόβο τους,

πέρα από τον εαυτό τους

γιατί δεν έβλεπαν σε μένα την εικόνα τους.

Θύμωνα πια!

Ναι, τους καταβρόχθιζα με ευχαρίστηση

 κι έκρινα πως τους άξιζε αυτή η τιμωρία!

Για χρόνια προσδοκούσα ένα μίτο για το λυτρωτή μου.

Ο Θησέας;

Δε διάβασα στα μάτια του το μίσος

ούτε την εκδίκηση.

Φοβήθηκα τότε∙  

μέχρι που είδα  την  απόφαση

στο οπλισμένο χέρι.

μινωική λατρεία

Δέντρο στητό,

τεντώνει  τον κορμό μπροστά

σε μια ριπή του δέους.

Το χέρι στο κεφάλι,

αντήλιο στη θεϊκή λάμψη,

ή στη μέση, στο στήθος,  στην καρδιά:

χαιρετισμός σεμνός

στη Μάνα της ζωής.

κοχλίας

Το σώμα του -ένα συνεχές φιλί στη γη-

διαγράφει του δρόμους  του λαβύρινθου.

Το ίδιο το κορμί του μια μπερδεμένη διαδρομή

που μέσα της βουλιάζει

πνιγμένος στις αίθουσες

που στροβιλίζουν σκοτεινά.

Ένα κομμάτι απ' τον κοσμικό  λαβύρινθο

κι ο ίδιος

κι ας μη γνώρισε τους λαβυρίνθους της αγάπης,

ο ερμαφρόδιτος.

λέξεις

Oι λέξεις σέρνονται δειλά πάνω στη σελίδα.

Προχωρούν με  φόβο

σπρώχνοντας η μια την άλλη

κι ύστερα αναδιατάσσονται

ψάχνοντας μια θέση βολική

να απλώσουν  το κορμί τους.

Κάποιες θα απορριφθούν

κι άλλες θα έχουν τύχη πιο σκληρή:

θα μείνουν να δεχτούν

το γδύσιμο της κριτικής,

το ανατόμο  βλέμμα του αναγνώστη.