το κουμπί του Γαλαξία

Κι εγώ που ψάχνω πάντα αποδείξεις

σαν άπιστος Θωμάς,

πώς είναι το κουμπί του Γαλαξία;

Έχει τη γεύση

απ' το  κλεμμένο γάλα

που βύζαξε ο Ηρακλής κρυφά

απ΄ το βυζί της Ήρας;
Πού θα φυλάξεις

τέτοιο θησαυρό

που -μια νύχτα με φεγγάρι-

σε τίμησε το σύμπαν;

Πηνελόπη

Άφηνα την οργή να κρυώνει στο παράθυρο

τις ώρες που κοιτούσα μόνη

τον Τηλέμαχο ν’ αντρώνεται,

όταν εσύ τη δόξα καρπωνόσουν

για το ξύλινο άλογο στην Τροία,

κι έπειτα ήθελες άγνωστα νησιά να κατακτήσεις.

Μετρώντας τις ρυτίδες που πληθαίναν

ένιωθα τον πόθο στο κορμί των νεαρών ανδρών.

Μόνη έκλαιγα στο κρεβάτι μου τις νύχτες

πάνω στο σταθερό του πόδι.

"Όταν θα 'ρθεις,

δε θα με βρεις εδώ

πιστά να περιμένω"

έλεγα μέσα μου

μέρα με την ημέρα.
Κι έτσι  
σιγά σιγά
περάσαν
είκοσι χρόνια...

στην Πηνελόπη

Αγαπημένη Πηνελόπη,

Ζυμώνεις

τα δάκρυά σου με τις  εποχές

και υφαίνεις

τους δρόμους της επιστροφής,

καθώς κοιτάς

τα γένια  να μαυρίζουν

το μάγουλο του Τηλέμαχου.

Σε μας  οι τσακωμοί των ευγενών

οι νεκρικές πυρές και τα επιτάφια άθλα

Η Ελένη  -κανείς μας δεν την είδε-

ζεσταίνει, λένε, ακόμη του Πάρη το κρεβάτι.

Θυμάσαι που κάποτε

έκανα τον  τρελό για χάρη σας;

Ελένη

Τροία http://auto.in.gr/presentations/article/?aid=42942

   Οι γέροντες  

έδωσαν   άφεση

στο βλέμμα,

στο χρώμα των μαλλιών

και τη λεπτή μου μέση.

Πίσω απ΄ τη μπόλια

κανείς δεν είδε

τις ρυτίδες.

Στου Πρίαμου τα παλάτια

για το κρεβάτι ενός δειλού

χαράμισα την  ομορφιά μου.

Εκάτη

Η Εκάτη

έτριψε τις στρογγυλές καμπύλες της

στα δαντέλες των σύννεφων,

που κοκκίνισαν ηδονικά 

κρύβοντάς την 

στις ανάερες πτυχώσεις τους,

ν΄αργήσει να χαθεί στο χρόνο.