Το σφίξιμο των λέξεων στο χαρτί
ένας τοκετός σε εξέλιξη.
Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010
Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010
επιστροφή

Όταν η βαριά ταφόπλακα άφησε τον τελευταίο χτύπο της,
το κορμί επέστρεψε στη φθορά.
Σώπασε αιώνια, γιατί είχε πολλά να πει.
Kόκαλα κολλημένα στο χώμα,
χώμα πια και τα ίδια,
αδύναμα,
αρπάχτηκαν βίαια με τη νεκρική χύτρα τους
για την αίθουσα ενός μουσείου.
Tους δανείσανε ζωή για ένα διάστημα του χρόνου
Και τους όρισαν να περάσουν μ’ αυτή το κατώφλι της αιωνιότητας.
Δε φαντάστηκαν ποτέ τη φιλοδοξία ενός αρχαιολόγου.
γλώσσα αρχέγονη
Όταν τα κορμιά ζυγίζουν τους πόθους,
για να ισορροπήσουν την ηδονή,
η ψυχή διαβάζει τη γλώσσα του κορμιού
σε μια γλώσσα αρχέγονη,
μα πάντα κατανοητή.
για να ισορροπήσουν την ηδονή,
η ψυχή διαβάζει τη γλώσσα του κορμιού
σε μια γλώσσα αρχέγονη,
μα πάντα κατανοητή.
πριγκίπισσα
κρανίο
νεκροί
Είναι αφόρητη η μοναξιά των αιώνων
κι έγινε ανάγκη η ανάμνηση της απουσίας.
Ένα γυμνό κρανίο,
που δάγκωσε σκληρά ο χρόνος,
αποκαλύπτει το πικρό του χαμόγελο,
θαμμένο τόσους αιώνες.
Για λίγο άστραψε στο φως του ήλιου,
που διηθίζουν πάνω του τα φύλλα της ελιάς,
και έπειτα κρύφτηκε σε κάποιο μουσείο.
Τι το θέλουν το φως οι νεκροί;
κι έγινε ανάγκη η ανάμνηση της απουσίας.
Ένα γυμνό κρανίο,
που δάγκωσε σκληρά ο χρόνος,
αποκαλύπτει το πικρό του χαμόγελο,
θαμμένο τόσους αιώνες.
Για λίγο άστραψε στο φως του ήλιου,
που διηθίζουν πάνω του τα φύλλα της ελιάς,
και έπειτα κρύφτηκε σε κάποιο μουσείο.
Τι το θέλουν το φως οι νεκροί;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


