Αλλαγή καιρού

...ξεχάστηκε σχεδόν και η ουλή...

Μόνο κάποιες φορές

Όταν αλλάζει ο καιρός

Και πέφτει χιόνι παγωμένο

Πονά τα κόκκαλα η απουσία σου…

Θαυμάσια που τρέχει ουρανός...

Θαυμάσια που τρέχει ουρανός, 
αν κρίνεις απ' τα σύννεφα
Οδυσσέας Ελύτης, Εκ του Πλησίον

Κοιτάξαμε τον ουρανό.
Δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ο ουρανός,
αυτός που πάντα κοιτάμε και δε βλέπουμε:
τα σύννεφα,
γαλάζιο αχνό ή πιο βαθύ,
κάποια πουλιά ή ένα αεροπλάνο,
το ροζ, το μωβ ή το ερυθρό του δειλινού
των φωτογράφων ή ερωτευμένων.
Ύστερα κάποιος αναφώνησε ένα στίχο
κι ο ουρανός άρχισε να τρέχει βιαστικά…

Πηνελόπη

Κι αν άργησα να ρθω
μιαν Πηνελόπη έψαχνα να μη σου μοιάζει
να φεύγει όταν την ξεχνούν
Οδύσσειες δικές της να χαράζει

Σημεία στίξης

Τελεία.
Κεφαλαίο και συνεχίζουμε …
με κόμματα, τελείες,
πολλά ερωτηματικά, παύσεις, θαυμαστικά
κι άνω στιγμές.
Δε σταματάμε
παρά μόνο
στην τελευταία παύλα.

Όταν ήμουν παιδί, η θάλασσα φαινόταν ένα τρίγωνο
όταν την πρωταντίκρισα ευθεία επιφανείας
και τώρα μοναχά βυθός...

αποσκευές

πέταξα βιαστικά στο σάκο
μερικές κομμένες φέτες ουρανό
λίγες σχισμένες λωρίδες ήλιο
και ιδού
ξανάστησα την ψυχή στα πόδια της

ήλιος βιαστικός

Ένας ήλιος βιαστικός
πέρασε απ' το παράθυρο
και είπε:
" θα ξανάρθω πάλι!"