μνήμη

Η μνήμη σέρνεται ακάλεστη πάνω στο δέρμα,
διαπερνά σα βαριά ανάσα τη γραμμή του χρόνου
ανασκαλεύοντας τις αποθήκες του μυαλού.
Ψαχουλεύει ανελέητα τις αλήθειες
κι αποκαλύπτει τα όνειρα
που έχεις καταχωνιάσει στα απόκρυφα μπαούλα.
Αδίσταχτα περνά σα ρίγος πάνω στις πληγές:
ξεγυμνώνει τα πάθη
κι αφήνει ασυγχώρητα τα λάθη.

και μίλησε η σιωπή

Σίγησα και βρόντηξαν οι σιωπές
Πλησίασα και ζωντάνεψαν οι απουσίες
Ζωντανοί και νεκροί φόρεσαν τα σάβανα
κι ακάλεστοι ήρθαν ζητώντας δικαιοσύνη
από κάποιον που δεν υπήρξε ποτέ διακστής.

αναπάντητα

Ποια τιμή έχει ο πόνος;
Πού πάει η ελπίδα όταν χάνεται;
Πού πήγε η ζωή που δεν έζησα;
Τι άνεμος φυσάει στο πουθενά;

Πολλές ερωτήσεις, μα απαντήσεις λιγοστές...

όνειρο

Δαγκώνω τ' όνειρο στη χούφτα μου
εκεί που έμεινε ανεκπλήρωτο
να το κοιτώ
σαν αστέρι που ξέπεσε στη γη.

απόδειπνο

Κουβέντες του απόδειπνου
σχήματα του φεγγαριού στον ορίζοντα
παιδιά στα γόνατα των γυναικών.
Εικόνες ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια της θύμησης
αρώματα του σκίνου και της θημωνιάς
απόηχος των βημάτων στις τραχιές πέτρες.
Οι αγαπημένοι χάθηκαν στο χθες.

Πού κρύφτηκε η γριά κουκουβάγια;

Ημερομηνία λήξης

Ημερομηνία λήξης:
βαρίδι του χρόνου
που ξεπεζεύει από την ελπίδα.

Κάπου μακριά βουίζει το άπειρο.

συνομιλία

Μου μιλάει ο χρόνος.
Σιγανά κουβεντιάζει με τα όνειρά μου.
Τους χαμογελάει αδέξια
κι ύστερα τους γυρίζει την πλάτη.